Array promieniowanie - Środowisko i jego ochrona | Oszczędzam wodę

Polecamy

  • Ogólnie rzecz ujmując, to temat jakim jest szeroko rozumiana ochrona środowiska w dwudziestym wieku przeżywał swego rodzaju rozkwit. W l…

  • Można stwierdzić, iż żyjemy w erze olbrzymiego konsumpcjonizmu, podczas którego wytwarzamy tony śmieci oraz odpadów toksycznych, które n…

  • Kilka tysięcy lat temu jedynym dostępnym źródlę energii była jedynie energia słoneczna. Obecnie w ciągu roku zużywamy równowartość energ…

promieniowanie

Skutki rozbłysków gamma
Człowiek jest dominującym gatunkiem na Ziemi, ale to wcale nie gwarantuje mu przeżycia, bo są siły o wiele większe od sil człowieka, całkowicie na niego niezważające. 440 milionów lat temu panowały trylobity, stworzenia podobne do krabów, które żyją w morzach od ponad stu milionów lat. Nagle wyginęły, a wraz z nimi 70% wszystkich innych gatunków. Pomór ten kończy ordowik, ale do dziś trwają spory co do przyczyn tak dużego wyginięcia gatunków. Najpierw uznano, że wymieranie to zostało spowodowane przez zlodowacenie; znaleziono nawet ślady lodu na Saharze, ale inne, późniejsze zlodowacenia nie spowodowały takich skutków. Winowajcę znaleziono praktycznie przez przypadek. Wiadomo, ze największe zagrożenie dla Ziemi stanowią olbrzymie, wybuchające gwiazdy supernowe, emitujące promieniowanie gamma. Wybuch supernowej, odległej od naszej planety około 10 tysięcy lat świetlnych jest dość blisko, by nieść śmierć. Ogromny strumień promieniowania gamma trafia w planetę, na skutek czego pierwsza ucierpiała atmosfera: promieniowanie zmienia chemię powietrza; ogromna dawka energii dysocjuje cząsteczki azotu i tlen, na skutek czego powstaje tlenek azotu. Smog ten odcina światło słoneczne i temperatura spada, co wywołuje zlodowacenie. Początkowy rozbłysk gamma zniszczył powlokę ozonową, zatem nie było ochrony przed promieniowaniem ultrafioletowym. Taki stan rzeczy uszkodził DNA prawie wszystkich roślin i zwierząt. Promieniowanie ultrafioletowe może przeniknąć tylko na pewną głębokość: im głębiej stworzenie żyło w oceanie, tym miało większe szanse przetrwania. To samo odnosi się do trylobitów: te, które żyły znacznie głębiej - przeżyły, ...

Śmiertelne promienie
Niezwykle niebezpieczne dla życia rozbłyski gamma zostały zaobserwowane w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia. Początkowo sądzono, że zjawiska te mają miejsce w naszej galaktyce z uwagi na swą jaskrawość i doskonalą widoczność. Czas trwania rozbłysków gamma jest niezwykle krótki, bo zaledwie kilka sekund, ale energia, jaką w ciągu tego czasu emitują jest niewyobrażalnie ogromna. W latach dziewięćdziesiątych satelity używały nowszych przekaźników optycznych oraz promieniowania X, które ostatecznie umożliwiło wychwycenie poświaty, jaka powstała zaraz po rozbłysku gamma. Na podstawie tych obserwacji naukowcy doszli do wniosku, że rozbłyski gamma są pochodzenia kosmologicznego, z odległej galaktyki sprzed miliardów lat świetlnych, o astronomicznej energii. Te przeogromne wybuchy byłyby w stanie zniszczyć powierzchnię Ziemi bez większego problemu. Przypuszczenia naukowców wskazują, że rozbłyski te są efektem śmierci gwiazd, wielokrotnie większych od masy naszego słońca. Podczas śmierci ekstremalnie wielkiej gwiazdy, zapada się ona w czarną dziurę, a te znowu tworzą się wtedy, kiedy zbiór materii zapada się pod działaniem własnego ciężaru do takiej gęstości, z której sama nie potrafi się wydostać. Według pewnych teorii niektóre z tych gwiazd stawiają opór przed zassaniem do czarnej dziury, w efekcie czego tworzy się, wirujący z ogromną prędkością krąg materii, a w ciągu kilku sekund strumień plazmy zostaje wystrzelony z wirującego wnętrza i te wiązki energii wysyłają rozbłyski gamma w przestrzeń kosmiczna. Po emisji promieni gamma gwiazda eksploduje lub popada w nicość. Rozbłyski gamma kumulują w sobie ogromne ilości ...

Podział strony